ปอกหมดเปลือก กันยายน 2560
05 กันยายน 2560
ตอนสายๆอากาศร้อนมากไปฟู๊ดแลนด์ลาดพร้าวตากแอร์ดีกว่า
18 45 ไปฟู๊ดแลนด์อีกรอบ ซื้อขนมปังโฮลวีทมาไว้กิน
19 45 กลับมาจากฟู๊ดแลนด์ เจ้ารัตน์มาถึงแล้ว จุ๋ม(แคชเชียร์กะเช้าบอกกับผมว่า พี่สุรัตน์ถามหา เลยบอกไปว่าสงสัยลุงเหลิมไปเที่ยว)
ตั้งแต่ช่วงหัวค่ำผมนังเล่นนั่งคุยที่หน้าตึกกับเจ้ารัตน์ก็คุยกันเรื่อยเปื่อยหาสาระอะไรไม่ได้
22 30 มีหญิงสาวคนหนึ่งใส่ชุดดำเสื้อยืดโปโลกับกางเกงดำ เดินอย่างเร็วผ่านหน้าตึกไป ผมจำได้ทันทีว่าเป็นแม่หนูเซเว่นที่ใบหน้ามีลักยิ้มสองข้าง
06 09 60
ใกล้รุ่งของวันนี้ไปเซเว่นถึงร้านแล้วเดินตรงไปที่ชั้นวางขนมธัญพืชแล้วควักดูที่กล่องใส่แล้วถามพนักงาน(แม่หนูลักยิ้ม)มีสองร้อยชื้อได้กี่แท่ง แม่หนูรีบวิ่งมาที่ชั้นวางแล้วตรวจนับจำนวนแท่งของขนม
ระหว่างนั้นผมเดินดูตามชั้นวางอาหาร/ขนมว่าจะกินอะไรเป็นมื้อเช้าดี สรุปว่ามื้อนี้ได้โยเกิรต์กับนมช็อคโกแลต ไส้กรอกเอาไปทานกับขนมปังโฮลวีทส่วนธัญพืชแท่งเก็บไว้กินเป็นของว่าง
แม่หนูลักยิ้มนำสินค้าที่ว่ามาทั้งหมดพร้อมคิดเงินผมส่งเงินให้พร้อมยิ้มให้เธอ เธอยิ้มตอบ แม่หนูลักยิ้มคนนี้ทำงานขยันขันแข็งพร้อมรอยยิ้ม
11 30 ไปฟู๊ดแลนด์ซื้อขนมปังโฮลวีท 2 ถุง
อากาศวันนี้ร้อนจริงๆ เดินกลับมาจากฟู๊ดแลนด์แล้วรู้สึกเพลียมาก เลยขึ้นห้องอาบน้ำนอน
16 00 ตื่นขึ้นมาแล้วหิวมาก เลยไปกินข้าวผัดแหนมร้านคุณออ
07 09 60
04 30 ไปเซเว่นหาอะไรกินดีหาอยู่นานก็ไปลงที่ไส้กรอกพันเบคอน 2 ชิ้น
04 40 กลับมาที่เอสทีทำแซนด์วิชใช้ขนมปังที่ซื้อมาจากฟู๊ดแลนด์กับไส้กรอกที่เพิ่งซื้อมาและทำเผื่อเจ้ารัตน์ด้วย
05 45 หิว-คงเพราะแซนด์วิชที่ทานไปย่อยหมดแล้ว เลยไปร้านแอน(ขายข้าวกับขนมไทย)ซื้อข้าวต้มหัวหงอกมากินกับซื้อขนมต้มให้เจ้ารัตน์
23 30 เจ้ารัตน์บอกว่าอยากกินกาแฟเบอร์ดี้ผมเลยไปซื้อมาให้
ถึงเซเว่นแม่หนูลักยิ้มกำลังจัดของบนชั้นด้านหลังเคาน์เตอร์
ผมวางของที่เลือกมาเตรียมจ่ายเงิน แม่หนูลักยิ้มเลยลงจากบันไดที่กำลังจัดของ แม่หนูรับเงินจากผมไปพร้อมถามสโมกกี้ไบท์มั้ยคะ แล้วยิ้มอีกด้วย(แม่หนูลักยิ้มนี่เป็นพนักงานของร้านที่ยิ้มให้ลูกค้าได้สม่ำเสมอมาก) ผมออกมาจากร้านแล้วยิ้มให้กับตัวเอง
ผมนี่ถ้าจะบ้าว่ะแม่หนูลักยิ้มยิ้มให้แค่นั้นดีใจไม่หยุด โถแม่หนูยิ้มให้ตามประสาการบริการที่ดี
08 09 60
00 30 เจ้ารัตน์ถามขึ้นมาระห่างที่เรานั่งคุยกันอยู่ที่หน้าออฟฟิศ"มีเงินเหลือเท่าไหร่"
"20" ผมตอบ "เจ้ารัตน์เลยบอกเดี๋ยวผมให้ไว้ร้อยนึงอยู่ให้ได้สองวันนะเพราะผมจะหยุดวันนี้" เจ้ารัตน์นี่มันห่วงผมมากกลัวไม่มีเงินติดตัวเจ้าน้องชายคนนี้ห่วงผมจริงๆ
15 00 อากาศวันนี้ร้อนอบอ้าวมากไปกินข้าวร้านคุณอออิ่มแล้วก็เดินกลับเอสที(อพาร์ทเม้นท์ที่อยู่ปัจจุบัน) ว่าจะนั่งเล่นหน้าตึกหวังว่าจะมีลมพัดมาแต่ไม่มีเลยเลยขึ้นไปนอนดีกว่า
17 45 ตื่น-ลงไปข้างล่างแล้วนั่งเล่นอยู่ที่เก้าหน้าตึก
นั่งๆไปได้สักพักมีลมพัดมาแรงมากเลยแหงนหน้ามองท้องฟ้าเห็นเมฆสีดำก่อตัวกันจนฟ้ามืด ขอให้ฝนตกลงมาเถอะอากาศจะได้เย็นสบายกว่าที่เป็นอยู่
ขอแทรกถึงพนักงานเซเว่น ชื่อจิ๊บ มีอยู่วันหนึ่งตอนต้นเดือนที่ผ่านมา ผมไปเซเว่น พอเลือกสินค้าเสร็จก็ไปจ่ายเงิน ขณะที่กำลังจ่ายเงินนั้น พนักงานขื่อจิ๊บอยู่ช่องถัดไปจากช่องที่ผมจ่ายเงิน เธอทักผมว่า ตื่นเช้าจัง ผมเอะใจขึ้นมาว่าทำไมเธอถึงทักผม แปลกเฟ๊ย อุทานในใจ แต่ที่แน่ๆในใจนั้นลิงโลดมากที่คนสวยอย่างเธอมาทักคนแก่ๆอย่างผม
23 15 นั่งเล่นอยู่หน้าสวนหย่อมหน้าตึก จิ๊บ เดินผ่านมา ผมรีบลุกจากเก้าอี้เดินไปหาเธอ
"ให้ผมเดินไปส่งนะครับ"ผมพูดกับเธอขณะที่เธอหันมามองว่ามีใครเดินเข้าไปใกล้ๆเธอหันมาดูเห็นว่าเป็นผมลูกค้าในร้าน เธอเลยตอบ"ค่ะ"
แล้วเราทั้งสองก็เดินเคียงคู่กันไปจนถึงปากซอย ถึงปากซอย ผมบอกกับเธอด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลที่สุด"วันนี้ผมส่งแค่นี้นะครับ"
"ค่ะ" เธอตอบสั้นๆ
"วันหลังผมขอไปส่งที่บ้านนะครับ"
"ไม่รู้สิคะ"เธอตอบแค่นั้น
สามย่อหน้านี้อยู่ในความคิดนะครับ ความจิงก็คือผมยังนั่งอยู่ที่เดิมส่วนสายตามองตามเธอจนเธอเดินลับสายตาไปไปกับความมืด
09 09 60
ตอนหัวค่ำผมลงไปนั่งเล่นหน้าตึก
20 00 เจ้ารัตน์มาเข้าเวร แล้วให้เงินผมไว้ ร้อยนึง แล้วบอกว่าใช้คืนนี้กับกับพรุ่งนี้ให้พอนะ ไม่ใช่ตอนเช้ามาเบิก สิบยี่สิบอีก
21 30 ไปเซเว่นซื้อกาแฟเอสเปรสโซของอาราบัส กับซื้อน้ำส้ม ให้เจ้ารัตน์ ตอนนั้นจิ๊บอยู่ในเคาน์เตอร์เธอชำเลืองสายตามาแต่ไม่ยิ้มให้คิดว่าเธอกำลังใช้สมาธิกับการนับเงินเหรียญใส่ลิ้นชัก
21 45 ผมยังนั่งอยู่ที่เก้าอี้นั่งเล่นหน้าสวนหย่อม เดี๋ยวเธอ(จิ๊บ)ก็ออกเวรแล้วก็ได้แต่รอเฝ้ามองเธอ
ดึกแล้วอากาศดีทำไมไม่เป็นแบบนี้ทั้งวันก็ไม่รู้
22 40 จิ๊บกำลังเดินผ่านหน้าตึกผมวันนี้เธอมาแปลกแฮะเธอเดินก้มหน้าอ้อยอิ่งคงเพราะทำงานหนักและเหนื่อยกับงานที่ร้าน ในการเดินเอื่อยๆนี้เธอคงคิดอะไรไปเพลินๆ
10 09 60
สามสี่วันที่ผ่านมาอากาศร้อนอบอ้าวมาก
13 15 นั่งเล่นอยู่ที่เก้าอี้แถวข้างกำแพงฟากทางขึ้นบันได ตอนนั้นมีลมพัดมาจากไหนก็ไม่รู้ เลยมองไปบนฟ้าตรงหน้า ฟ้าแลบร้องเปรี้ยงปร้าง สายฝนโปรยปรายลงมาลมเริ่มพัดแรงขึ้นๆ ใบไม้หน้าตึกหวิวไหว
ในความโหดร้ายของอากาศที่ร้อนฟ้ายังปรานีให้ฝนตกและมีสายลมพัดผ่านมาตามช่องถนนของซอย
13 35 ลมพัดแรงขึ้นๆ ฝนตกเม็ดใหญ่ขึ้นๆอากาศเย็นขึ้นๆ อากาศดีๆแบบนี้ทำให้นึกถึงหญิงสาวสักคนที่หลงใหลอยู่ในตอนนี้ถ้าผมอายุไม่มากขนาดนี้ และเธอไม่มีแฟนผมต้องพยายามทำความรู้จักกับเธอแน่
มื้อแรกของวันนี้กินข้าวที่ร้านคุณนายนึก ถ้าคุณนายไม่เปิดร้านตายแน่เพราะคุณออหยุดร้าน ร้อยนึงที่เจ้ารัตน์ให้ไว้เมื่อคืนเหลือสิบบาท
ผมนี่ดวงนารีอุปถัมภ์จริงๆตามที่อดีตภรรยาดูดวงให้จากนิตยสารแพรว เพราะคนที่ออกค่าห้องให้คือคุณนุ้ย จนถึงวันนี้ผมยังไม่รู้เลยว่าเป็นใครซึ่งผมไม่มีโอกาสได้คุยกับเธอเลยนอกจากครั้งแรกที่โทร.หาเท่านั้นเอง ส่วนค่ากินนั้นลูกเป็นคนส่งมาให้
เจ้ารัตน์คงเห็นชีวิตผมสบายเกินไปเลยชวนให้ไปขายของแบบซื้อถูกขายแพง เช่นกระเป๋าใส่เงิน สร้อยเงิน ฯลฯ
14 30 ฝนยังตกไม่หยุดและในท้องผมมันโครกครากไม่หยุดเหมือนกัน ด้วยความที่หิวมากเลยถอดรองเท้ากางร่มเดินตะลุยน้ำไป เดินไปมีแท๊กซี่เขียวเหลืองคันนึงแล่นผ่านมาข้างหน้าผม เขาดีนะเห็นผมเดินจะสวนกับรถเขา เขารีบชะลออย่างเร็วน้ำในถนนเลยไม่กระเซ็นมาโดนตัว
เดินถึงร้านคุณนายนึกหยิบปลานิลทอดที่เธอเก็บไว้ให้ผมแล้วกินกับส้มตำไทย
ระหว่างที่กินอยู่นั้นสายตาผมมองข้ามถนนไปที่เซเว่นเห็นจิ๊บเข้าไปในร้านคงเพิ่งมาเข้างาน
ชั่วเวลาไม่นานหลังจากจิ๊บมาถึง แม่หนูลักยิ้มก็เดิน(เร็ว)ตามแบบฉบับเข้าร้านไปเหมือนกัน
17 00 ง่วงมาก เกือบสองสัปดาห์แล้วที่เวลากิน-นอนของผมได้แปรปรวนจากอาการของโรคไบโพล่าร์ที่ผมเป็นอยู่ เลยขึ้นห้องเปิดพัดลมทั้งเพดานทั้งตั้งพื้นแล้วหลับไปในทันที ดีนะที่ร่างกายผมช่วงนี้ปรับตัวได้ตามอุณหภูมิของสภาพอากาศภายนอก
นอนไปหลับสนิทมาก พอสะดุ้งตัวตื่นขึ้นเหลียวไปทางหลังห้องนอนฟ้าเริ่มสลัวลงเลยรีบแปรงฟัน อาบน้ำ นึกว่าเป็นเช้าวันใหม่ พอมีสติเต็มที่ถึงนึกขึ้นได้ว่านี่ยังเป็นวันอาทิตย์
ปอกหมดเปลือก กันยายน 2560
05 กันยายน 2560
ตอนสายๆอากาศร้อนมากไปฟู๊ดแลนด์ลาดพร้าวตากแอร์ดีกว่า
18 45 ไปฟู๊ดแลนด์อีกรอบ ซื้อขนมปังโฮลวีทมาไว้กิน
19 45 กลับมาจากฟู๊ดแลนด์ เจ้ารัตน์มาถึงแล้ว จุ๋ม(แคชเชียร์กะเช้าบอกกับผมว่า พี่สุรัตน์ถามหา เลยบอกไปว่าสงสัยลุงเหลิมไปเที่ยว)
ตั้งแต่ช่วงหัวค่ำผมนังเล่นนั่งคุยที่หน้าตึกกับเจ้ารัตน์ก็คุยกันเรื่อยเปื่อยหาสาระอะไรไม่ได้
22 30 มีหญิงสาวคนหนึ่งใส่ชุดดำเสื้อยืดโปโลกับกางเกงดำ เดินอย่างเร็วผ่านหน้าตึกไป ผมจำได้ทันทีว่าเป็นแม่หนูเซเว่นที่ใบหน้ามีลักยิ้มสองข้าง
06 09 60
ใกล้รุ่งของวันนี้ไปเซเว่นถึงร้านแล้วเดินตรงไปที่ชั้นวางขนมธัญพืชแล้วควักดูที่กล่องใส่แล้วถามพนักงาน(แม่หนูลักยิ้ม)มีสองร้อยชื้อได้กี่แท่ง แม่หนูรีบวิ่งมาที่ชั้นวางแล้วตรวจนับจำนวนแท่งของขนม
ระหว่างนั้นผมเดินดูตามชั้นวางอาหาร/ขนมว่าจะกินอะไรเป็นมื้อเช้าดี สรุปว่ามื้อนี้ได้โยเกิรต์กับนมช็อคโกแลต ไส้กรอกเอาไปทานกับขนมปังโฮลวีทส่วนธัญพืชแท่งเก็บไว้กินเป็นของว่าง
แม่หนูลักยิ้มนำสินค้าที่ว่ามาทั้งหมดพร้อมคิดเงินผมส่งเงินให้พร้อมยิ้มให้เธอ เธอยิ้มตอบ แม่หนูลักยิ้มคนนี้ทำงานขยันขันแข็งพร้อมรอยยิ้ม
11 30 ไปฟู๊ดแลนด์ซื้อขนมปังโฮลวีท 2 ถุง
อากาศวันนี้ร้อนจริงๆ เดินกลับมาจากฟู๊ดแลนด์แล้วรู้สึกเพลียมาก เลยขึ้นห้องอาบน้ำนอน
16 00 ตื่นขึ้นมาแล้วหิวมาก เลยไปกินข้าวผัดแหนมร้านคุณออ
07 09 60
04 30 ไปเซเว่นหาอะไรกินดีหาอยู่นานก็ไปลงที่ไส้กรอกพันเบคอน 2 ชิ้น
04 40 กลับมาที่เอสทีทำแซนด์วิชใช้ขนมปังที่ซื้อมาจากฟู๊ดแลนด์กับไส้กรอกที่เพิ่งซื้อมาและทำเผื่อเจ้ารัตน์ด้วย
05 45 หิว-คงเพราะแซนด์วิชที่ทานไปย่อยหมดแล้ว เลยไปร้านแอน(ขายข้าวกับขนมไทย)ซื้อข้าวต้มหัวหงอกมากินกับซื้อขนมต้มให้เจ้ารัตน์
23 30 เจ้ารัตน์บอกว่าอยากกินกาแฟเบอร์ดี้ผมเลยไปซื้อมาให้
ถึงเซเว่นแม่หนูลักยิ้มกำลังจัดของบนชั้นด้านหลังเคาน์เตอร์
ผมวางของที่เลือกมาเตรียมจ่ายเงิน แม่หนูลักยิ้มเลยลงจากบันไดที่กำลังจัดของ แม่หนูรับเงินจากผมไปพร้อมถามสโมกกี้ไบท์มั้ยคะ แล้วยิ้มอีกด้วย(แม่หนูลักยิ้มนี่เป็นพนักงานของร้านที่ยิ้มให้ลูกค้าได้สม่ำเสมอมาก) ผมออกมาจากร้านแล้วยิ้มให้กับตัวเอง
ผมนี่ถ้าจะบ้าว่ะแม่หนูลักยิ้มยิ้มให้แค่นั้นดีใจไม่หยุด โถแม่หนูยิ้มให้ตามประสาการบริการที่ดี
08 09 60
00 30 เจ้ารัตน์ถามขึ้นมาระห่างที่เรานั่งคุยกันอยู่ที่หน้าออฟฟิศ"มีเงินเหลือเท่าไหร่"
"20" ผมตอบ "เจ้ารัตน์เลยบอกเดี๋ยวผมให้ไว้ร้อยนึงอยู่ให้ได้สองวันนะเพราะผมจะหยุดวันนี้" เจ้ารัตน์นี่มันห่วงผมมากกลัวไม่มีเงินติดตัวเจ้าน้องชายคนนี้ห่วงผมจริงๆ
15 00 อากาศวันนี้ร้อนอบอ้าวมากไปกินข้าวร้านคุณอออิ่มแล้วก็เดินกลับเอสที(อพาร์ทเม้นท์ที่อยู่ปัจจุบัน) ว่าจะนั่งเล่นหน้าตึกหวังว่าจะมีลมพัดมาแต่ไม่มีเลยเลยขึ้นไปนอนดีกว่า
17 45 ตื่น-ลงไปข้างล่างแล้วนั่งเล่นอยู่ที่เก้าหน้าตึก
นั่งๆไปได้สักพักมีลมพัดมาแรงมากเลยแหงนหน้ามองท้องฟ้าเห็นเมฆสีดำก่อตัวกันจนฟ้ามืด ขอให้ฝนตกลงมาเถอะอากาศจะได้เย็นสบายกว่าที่เป็นอยู่
ขอแทรกถึงพนักงานเซเว่น ชื่อจิ๊บ มีอยู่วันหนึ่งตอนต้นเดือนที่ผ่านมา ผมไปเซเว่น พอเลือกสินค้าเสร็จก็ไปจ่ายเงิน ขณะที่กำลังจ่ายเงินนั้น พนักงานขื่อจิ๊บอยู่ช่องถัดไปจากช่องที่ผมจ่ายเงิน เธอทักผมว่า ตื่นเช้าจัง ผมเอะใจขึ้นมาว่าทำไมเธอถึงทักผม แปลกเฟ๊ย อุทานในใจ แต่ที่แน่ๆในใจนั้นลิงโลดมากที่คนสวยอย่างเธอมาทักคนแก่ๆอย่างผม
23 15 นั่งเล่นอยู่หน้าสวนหย่อมหน้าตึก จิ๊บ เดินผ่านมา ผมรีบลุกจากเก้าอี้เดินไปหาเธอ
"ให้ผมเดินไปส่งนะครับ"ผมพูดกับเธอขณะที่เธอหันมามองว่ามีใครเดินเข้าไปใกล้ๆเธอหันมาดูเห็นว่าเป็นผมลูกค้าในร้าน เธอเลยตอบ"ค่ะ"
แล้วเราทั้งสองก็เดินเคียงคู่กันไปจนถึงปากซอย ถึงปากซอย ผมบอกกับเธอด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลที่สุด"วันนี้ผมส่งแค่นี้นะครับ"
"ค่ะ" เธอตอบสั้นๆ
"วันหลังผมขอไปส่งที่บ้านนะครับ"
"ไม่รู้สิคะ"เธอตอบแค่นั้น
สามย่อหน้านี้อยู่ในความคิดนะครับ ความจิงก็คือผมยังนั่งอยู่ที่เดิมส่วนสายตามองตามเธอจนเธอเดินลับสายตาไปไปกับความมืด
09 09 60
ตอนหัวค่ำผมลงไปนั่งเล่นหน้าตึก
20 00 เจ้ารัตน์มาเข้าเวร แล้วให้เงินผมไว้ ร้อยนึง แล้วบอกว่าใช้คืนนี้กับกับพรุ่งนี้ให้พอนะ ไม่ใช่ตอนเช้ามาเบิก สิบยี่สิบอีก
21 30 ไปเซเว่นซื้อกาแฟเอสเปรสโซของอาราบัส กับซื้อน้ำส้ม ให้เจ้ารัตน์ ตอนนั้นจิ๊บอยู่ในเคาน์เตอร์เธอชำเลืองสายตามาแต่ไม่ยิ้มให้คิดว่าเธอกำลังใช้สมาธิกับการนับเงินเหรียญใส่ลิ้นชัก
21 45 ผมยังนั่งอยู่ที่เก้าอี้นั่งเล่นหน้าสวนหย่อม เดี๋ยวเธอ(จิ๊บ)ก็ออกเวรแล้วก็ได้แต่รอเฝ้ามองเธอ
ดึกแล้วอากาศดีทำไมไม่เป็นแบบนี้ทั้งวันก็ไม่รู้
22 40 จิ๊บกำลังเดินผ่านหน้าตึกผมวันนี้เธอมาแปลกแฮะเธอเดินก้มหน้าอ้อยอิ่งคงเพราะทำงานหนักและเหนื่อยกับงานที่ร้าน ในการเดินเอื่อยๆนี้เธอคงคิดอะไรไปเพลินๆ
10 09 60
สามสี่วันที่ผ่านมาอากาศร้อนอบอ้าวมาก
13 15 นั่งเล่นอยู่ที่เก้าอี้แถวข้างกำแพงฟากทางขึ้นบันได ตอนนั้นมีลมพัดมาจากไหนก็ไม่รู้ เลยมองไปบนฟ้าตรงหน้า ฟ้าแลบร้องเปรี้ยงปร้าง สายฝนโปรยปรายลงมาลมเริ่มพัดแรงขึ้นๆ ใบไม้หน้าตึกหวิวไหว
ในความโหดร้ายของอากาศที่ร้อนฟ้ายังปรานีให้ฝนตกและมีสายลมพัดผ่านมาตามช่องถนนของซอย
13 35 ลมพัดแรงขึ้นๆ ฝนตกเม็ดใหญ่ขึ้นๆอากาศเย็นขึ้นๆ อากาศดีๆแบบนี้ทำให้นึกถึงหญิงสาวสักคนที่หลงใหลอยู่ในตอนนี้ถ้าผมอายุไม่มากขนาดนี้ และเธอไม่มีแฟนผมต้องพยายามทำความรู้จักกับเธอแน่
มื้อแรกของวันนี้กินข้าวที่ร้านคุณนายนึก ถ้าคุณนายไม่เปิดร้านตายแน่เพราะคุณออหยุดร้าน ร้อยนึงที่เจ้ารัตน์ให้ไว้เมื่อคืนเหลือสิบบาท
ผมนี่ดวงนารีอุปถัมภ์จริงๆตามที่อดีตภรรยาดูดวงให้จากนิตยสารแพรว เพราะคนที่ออกค่าห้องให้คือคุณนุ้ย จนถึงวันนี้ผมยังไม่รู้เลยว่าเป็นใครซึ่งผมไม่มีโอกาสได้คุยกับเธอเลยนอกจากครั้งแรกที่โทร.หาเท่านั้นเอง ส่วนค่ากินนั้นลูกเป็นคนส่งมาให้
เจ้ารัตน์คงเห็นชีวิตผมสบายเกินไปเลยชวนให้ไปขายของแบบซื้อถูกขายแพง เช่นกระเป๋าใส่เงิน สร้อยเงิน ฯลฯ
14 30 ฝนยังตกไม่หยุดและในท้องผมมันโครกครากไม่หยุดเหมือนกัน ด้วยความที่หิวมากเลยถอดรองเท้ากางร่มเดินตะลุยน้ำไป เดินไปมีแท๊กซี่เขียวเหลืองคันนึงแล่นผ่านมาข้างหน้าผม เขาดีนะเห็นผมเดินจะสวนกับรถเขา เขารีบชะลออย่างเร็วน้ำในถนนเลยไม่กระเซ็นมาโดนตัว
เดินถึงร้านคุณนายนึกหยิบปลานิลทอดที่เธอเก็บไว้ให้ผมแล้วกินกับส้มตำไทย
ระหว่างที่กินอยู่นั้นสายตาผมมองข้ามถนนไปที่เซเว่นเห็นจิ๊บเข้าไปในร้านคงเพิ่งมาเข้างาน
ชั่วเวลาไม่นานหลังจากจิ๊บมาถึง แม่หนูลักยิ้มก็เดิน(เร็ว)ตามแบบฉบับเข้าร้านไปเหมือนกัน
17 00 ง่วงมาก เกือบสองสัปดาห์แล้วที่เวลากิน-นอนของผมได้แปรปรวนจากอาการของโรคไบโพล่าร์ที่ผมเป็นอยู่ เลยขึ้นห้องเปิดพัดลมทั้งเพดานทั้งตั้งพื้นแล้วหลับไปในทันที ดีนะที่ร่างกายผมช่วงนี้ปรับตัวได้ตามอุณหภูมิของสภาพอากาศภายนอก
นอนไปหลับสนิทมาก พอสะดุ้งตัวตื่นขึ้นเหลียวไปทางหลังห้องนอนฟ้าเริ่มสลัวลงเลยรีบแปรงฟัน อาบน้ำ นึกว่าเป็นเช้าวันใหม่ พอมีสติเต็มที่ถึงนึกขึ้นได้ว่านี่ยังเป็นวันอาทิตย์